Silid Aralan

Nene, Totoy, Tinay, Nonoy

Maupo na ang lahat, andito na si kuya Buboy

Naihanda niyo ba ang inyong takdang aralin?

Mga bagong leksyon ngayon ang ating tatalakayin.

Makinig at itatak sa utak niyong kuwaderno

Mga mumunting aral at maikling mga kwento,

Na sana’y mamalagi sa mga kukote ninyo,

At magbigay dunong sa gutom na ulo

Magkaroon sana ng saysay aking krusada,

Maghatid karunungan aking adbokasiya.

Kapos man sa gamit at teknolohiya,

Aking tinig na lang ang gawing pisara.

Ang amin mang silid ay mismong kalsada,

Ang aming napag-aralan ang siyang mahalaga.

Pormal na edukasyon man kami ay pagkaitan,

Ay may mga puso paring may dalang paraan.

photos and words by: jeklog
@ P.Noval St., España, Manila

Class Room

As I was navigating my way through River Espana in the hunt of the elusive “Belly of the Beast” (Isaw), my comrade pointed towards an unlikely vista. With high hopes that we can finally harpoon this monster of a street meal, I saw something else. A flock of juvenile Juans and Marias seated contentedly along the outskirts of the boulevard has stolen my sight. I approached them as I took blurred shots of the group. I sparked a conversation with their mentor named “Buboy” and asked permission to have better shots of them. I luckily had a few subpar shots, enough to hotwire my imagination and tell their story my way. These are the moments that I am constantly reminded of how privileged I am to have formal education. I keep on wining about hardships in schools before well in fact, I was fortunate enough to be in one. Comparing myself to these children, I suddenly realized that they are not that ill-fated as I thought. They had their Kuya Buboy to be their “Master Splinter” that will guide them through the things that matter in life. Short stories and essential lessons that will make a kid survive through adulthood are transferred in this fractional encounter. I cannot help but give my thumbs up to the “Efrens” of the street, more so, the “Buboys” who have yet to be even noticed and commended to accomplish a noble job well done. As long as we have them, classrooms will not just be a term described in terms of being a room where classes are held, they will be turned in to places that have enough room to have a class.

Ako'y may Alaga

Tagpi, Batik, Blacky, Bantay
Ilan sa karaniwang ngalan ng hayop na kaakbay,
Mga nilalang na kasama sa buhay,
katapatan sa amo di' matatawarang tunay.

"Ako'y may alaga, Asong mataba
Buntot ay mahaba, Makinis ang mukha,
Mahal niya ako, at mahal ko rin siya,
Kaya kami ay laging magkasama."

Ito ang popular na istorya na ating natutunan,
turo pa sa atin ni Mam sa eskwelahan.
Pero sa buhay ko ay may nabuoong bersiyong bago,
Lika pakinggan nyo aking kwento.

Ako'y maraming alaga, Sa hangin ay mataba,
Sila'y aking binobomba, sa umaga tuwi-tuwina.
Mga buntot nila'y mahaba, dito ko sila hawak,
Sapagkat marunong sila lumipad kahit walang pakpak.

Mahal nila ako, Mahal ko rin sila,
pero kailangan ko sila ibenta ng mura.
Sa ganitong paraan, ako rin kanilang inaalagaan,
kasi sa kinikita sa kanila, hirap naiibsan.

Sandali ko lang sila nakakasama, kasi mabilis sila mawalan ng hininga
Pero sa saglit na napagsamahan, tulong sa akin ay di' matatawaran
Sapagkat kinakain sa araw-araw, sa kanila ko tinatanaw,
Ako ay may Alaga....Bow...

photo and words by: jeklog
@ San Pedro Highway, Laguna

TamBolero

Musika, Awit, Saliw, Tunog
Ito lamang ang aking dala at handog.
Sa pag-akyat ko sa jeep na pampasahero,
dala-dala itong ginawa kong instrumento.

Instrumentong yari sa lata, goma at tubo,
sabayan pa ng ilang katutubong awit mula sa tribo.
Ito ang pangunahing gawaing pangkabuhayan,
nagbabaka-sakali na sobreng-panglimos ay mahulugan.

Mga Badjao na sa siyudad ay naligaw,
umasang ginhawa ay dito matanaw.
Ngunit pagdating dito, ilan nasama sa sindikato,
ginawang puppet upang sa tao'y manloko.

Ilan sa tulad nila ay sa pambobola ay bihasa,
pero karamihan sa kanila ay walang intensiyong masama.
Nais lamang na sa kaunting himig at tugtog ng tambol,
sa rumaragasang takbo ng buhay makahabol.

photo and words by: jeklog
@ Kamias, Quezon City

Payong Kaibigan

Kasama, Kapatid, Ka-tropa, Kabarkada
Yan ang turingan naming dalawa.
Walang iwanan sa hirap at ginhawa,
Sa pagluha, pagtangis, pagkatuwa at tawa

Namulat na kami ng sabay,
sa mga bagyo nitong buhay.
Sa musmos naming edad walang ibang inasahan,
kundi ang aming madikit na samahan.

Tenga ng isa ay palaging ready,
uhaw sa mga kwento at pangyayari,
taos-pusong sabik sa pakikinig,
sa mga salitang lumalabas sa kabilang bibig.

Sa buhay ay wala nang ibang sinilungan,
kundi itong payong ng aking kaibigan,
sa ulan man o sa hagupit ng araw,
ang tanging sasakluban ko ay ikaw.

photo and words by: jeklog
@ Landayan, Laguna

Ganting-Pala

Asta, Baon, Hila, Hakot
Lupang aking huhukayin ay katakot-takot.
Ilang milya pa ang bibilangin,
bago matapos inatas sa aking gawain.

Trabaho'y magbungkal dito sa tagiliran,
ng mga mahahabang lansangan,
nang maiayos daloy at agos
ng trapiko at daanang naghihikahos.

Hirap at init kaya kong tiisin,
bigat at pawis hindi na pinapansin.
Iisipin na lamang yaong kapakanan,
at ang ihahain sa hapag-kainan.

Kung ginhawa at saya sa pamilya ang kapalit,
sakit at init ay di-iindahing pilit.
Hihintayin na lang yaong bunga at ganti,
nitong pagpapala ko sa lupa ng matindi.

photo and words by: jeklog
@ España, Manila

Basur-Hero

Burak, Plastik, Nabubulok, Hindi
Samu't saring mga bagay na dinadampot palagi.
Sa kung saan-saang dako ako inaabot,
nitong trabaho kong taga-hakot.

Simulain nito'y pagsabit ko sa puwetan,
Nitong truck naming sinasakyan,
tsaka kami dinadala sa bawat kanto,
nang maisakay na tinipong kargamento.

Pagka-diri ay akin nang kinalimutan,
dumi ay tinanggal na rin sa kamalayan,
ultimo ilong ko ay ginawa nang manhid,
upang sangsang at baho ay mawalan ng bahid.

Trabahong di pipiliin ninoman,
itong propesyon kong pinasukan,
pero sana sa mata niyo ay ituring ding bayani,
Bakit? kaya niyo bang mamulot ng basura sa tabi-tabi?

photo and words by: jeklog
@ Quiapo, Manila

Panandaliang-Aliw

Ngiti, Pose, Bungisngis, Porma
Mga ayos namin ay nakahanda na.
Kaya bilisan mo ang sa amin pagkuha,
bago pa magbago ang aming timpla.

Lente mo ay sa amin iharap na,
pindutin mo na ang butones ng kamera.
Baka mamaya amin nang maalala,
sa buhay ay dinaranas na dusa.

Bago pa namin mabalikan,
yaong paghihirap na kinalalagyan,
Sana naman iyo nang nakuhaan,
Sariwa naming ngiti at tawanan.

Sana rin bigyan mo kami ng kopya,
litratong iyong kinuha,
upang kami'y may matagong alaala,
panandaliang aliw naming nadama.

Photo and words by: jeklog
@ San Pedro Plaza, Laguna

Tumbang Preso

Tattoo, Rehas, Bartolina, Posas
Buhay-parusa ay tapos na sa wakas.
Kay sarap lasapin nitong kalayaan,
Lalo na kung impyerno ang iyong pinanggalingan.

Aminado naman ako sa kasalanan ko.
Kaya pagkakasuplong sa akin ay tinanggap ko ng buo.
Pagkapit sa patalim pinasok ko noong gipit.
Kapalit pala ay ilang taong pagkakapiit.

Sa loob ay marami ring natuklasan.
Leksyon ng buhay na noo'y lingid sa kaalaman.
Nagka-oras din pumasok sa pagbabago.
at pagsisihan ang salang ginawa ko.

Ngayo'y maligaya sa tinatamasa sa labas.
at masasabing sinusubok ituwid ang landas.
Nagsisikap itumba nakaraang pagkatao,
pagkataong dahilan ng aking pagiging preso.

Photo and words by: jeklog
@ Tondo, Manila

Photo Kalye

Tao, Pagbabago, Dokumentaryo
Adhikain nitong natatanging grupo.
na pilit tinatahak landas na di pansin,
na responsibilidad din ng bawat mamamayan kung tutuusin.

Sumasabak sa digmaan na ang tanging sandata,
ay puso, konsensiya at lente ng camera.
Pokus ay maiiangat kamalayan ng lipunan,
sa pamamagitan ng mga nakuhang larawan.

Sa bawat pitik ay may kaakibat na aksyon,
kilos na sana'y maibsan namataang sitwasyon.
Bawat putok ay siyang nagnanais,
bawasan ang luha ng bansang tumatangis.

Mga Taong tumutulay sa pagbabago gamit ang dokumentaryo,
Layon makapagbinhi ng mapamulat na kwento.
Sana sa mga munting bagtas na ito naihayag ang mensahe,
Misyon ng grupong binansagang PHOTO KALYE.

photo and words by: jeklog
@ Tondo, Manila

* my gratitude to these people for just merely being them. (kalyetographers in action)

Chess-ta

Touch move, Itim, Puti, Mate
Bawat galaw pinag-isipang mabuti.
Upang tiyakin ang tagumpay ng stratehiya,
dito sa digmaang utak ang sandata.

Madalas man sa joke ay laman,
sport daw na kung saan di ka masasaktan.
Pero palagay ko mas masakit maramdaman,
Na ika'y "nag-utak *Biya" dahil naisahan.

Saan ginaganap aming torneo?
Kahit saan! basta may board na piyesa'y kumpleto.
Sino ang mga pwedeng lumahok?
Kahit sino basta maalam at may talim ang tuktok.

Dito sa kalsada kung saan,
bulalo namin ay natatasahan.
Ang Siesta naming naturingan
Sa chess na namin nailaan.

photo and words by: jeklog
@ Don Quijote Overpass, Espana

*Biya-isdang maliit ang ulo

Takatak

Phillip, Marlboro, Hope, Winston
Stick at kahang nakasiksik sa aking kahon.
Isama mo pa storck at lighter kong dala,
ito na ang kalakal ko mula noon pa.

Kami ay may kanya-kanyang sona,
teritoryo kung saan kami ay pwede magtinda.
Gawain ito naming mga tindero,
pakita ng paggalang sa kapwa at pagrespeto.

Baybay-tawid sa mga kalsada,
alok-habol lalo na sa mga namamasada.
Ang stop light sa amin baligtad ang takbo,
sapagkat ilaw pag nag pula, business namin ay go.

Marami kaming makikita mo,
may ahente kami sa bawat kanto.
Hanggat sunog-bagang paninigarilyo ay talamak,
sa kalye'y di mawawala tunog ng aming takatak.

photo and words by: jeklog
@ Araneta St, Quezon, City