Kupas na Oras

Minuto, Segundo, Noon, Ngayon
Walang sing bilis ragasa ng panahon
Ang kani-kanina lang ay pagkabukas na'y kahapon
Ang akala mong kailan lang eh noon pa palang isang taon

Di namamalayan pagdaan ng mga bagay bagay
Isang saglit ay pangarap maya maya'y iyo nang taglay
Ang dati namang kayang gawin ng walang kahirap-hirap
Ngayon oras sa paggawa sa mga ito'y hindi na makahanap

May mga panahong nais mo nang balikan
saya, tuwa at kapayakan ng kabataan
Pero nang magbalik ulirat mula sa alapaap,
ay bigla rin ang muling pagharap sa hinaharap

Lasapin ang bawat sandali ng buhay na kumakaripas
Huwag magmadali sa iyong pagtahak ng landas
Dahil ang mga nakaligtaang namnamin na oras
Iiwan ka ng walang bakas at sa memorya'y kukupas

photo and words by: jeklog
@ Laon Laan, Manila

Pamilyar ako?!

Kailan, Saan, Sa aling paraan, Paano?
Di na nabatid kung bakit napunta dito.
Pagmulat ng mata'y buong mundo'y tila nagbago,
ni di ko na rin namalayan ang pagkakaupo ko dito sa kanto.

Ganito na kaya ang buhay ko kahapon?
Nagising na ni kaunting memorya ay di nakaipon?
Siguro makakadama lang ng kahit kakarampot na kasiyahan,
kung maaalala kahit man lang aking pangalan.

Pero kahit sa nagdaan ay walang katiyakan,
alam ko may misyon akong dapat gampanan.
Dahil sa ngayo'y meron pa ring pinanghahawakan,
ang mapanatiling buhay ako sa kasalukuyan.

Nang makaharap ang sarili gamit ang matang kirat,
Nagulat nang maaninag babaeng buto't balat.
Nang masulyapan ang mukhang nabuo sa baso,
Bumigkas ng: "pamilyar ata itong taong ito, hindi kaya siya ang tumandang ako?"

photo and words by: jeklog
@ E.Rodriguez Q.C.